وقتی سر کلاس درس نشسته بودم تمام حواسم متوجه دختری بود که کنار دستم نشسته بود و اون منو “داداشی” صدا می کرد .
به موهای مواج و زیبای اون خیره شده بودم و آرزو می کردم که عشقش متعلق به من باشه . اما اون توجهی به این مساله نمیکرد .
آخر کلاس پیش من اومد و جزوه جلسه پیش رو خواست . من جزومو بهش دادم .بهم گفت :”متشکرم “و از من خداحافظی کرد

میخوام بهش بگم ، میخوام که بدونه ، من نمی خوام فقط “داداشی” باشم . من عاشقشم . اما… من خیلی خجالتی هستم ….. علتش رو نمیدونم .

در زمستانی سرد با دلی رفته ز دست

 زير لب مي خوانم

کاش مي شد به تو گفت که تو تنها سخن شعر مني

تو نرو

دور نشو از بر من

تو بمان

تا که نميرد دل من

در نگاه های کودکانه ات ، گرمی صدائیست که همچون نُـت های پیانو ، قلبــــــم را نوازش می کند ..

نگاه هایی اهورایی ، که طلسم های قلب مرا باز می کند

نگاه هایی که گرمایش ، قندیل های یخ زده بر روی احساساتم را آب می کند

نگاه هایی که سیــــــــرابم می کند !

لبخـــــــند هایت ، مرا به یاد کودکی هایم می اندازد ..

تبـــــــسم هایت ، فکـــــر مرا افسون می کند

افسونی که در آن غرق می شوم .

در سیـــــــــمایت ، نجابتی است

که مرا از گفتن دوستــــــت دارم ، عاجز می سازد

فریاد دوست داشتنت ، در گلویم حبس می شود

و سرب داغ سکوت را خودم با دستان خودم ، در دهانم می ریـــــــزم ... !

مغرورانه اشک ریختیم چه مغرورانه سکوت کردیم

چه مغرورانه التماس کردیم چه مغرورانه از هم گریختیم

غرور هدیه شیطان بود و عشق هدیه خداوند .

هدیه شیطان را به هم تقدیم کردیم و هدیه خدا را از هم پنهان کردیم.

پس بیا دلهایمان را یکی کنیم و بی هیچ پاداشی حراج محبت کنیم

                         که دیر یا زود همه ی ما خاطره ایم