در بي کسيم براي تو که همه کسم بودي گريه کردم

در حال خنديدن بودم که به ياد خنده هاي سرد و تلخت گريه کردم

در حين دويدن در کوچه هاي زندگي بودم که ناگاه به ياد لحظه هايي که بودي و اکنون نيستي ايستادم و

آرام گريه کردم

ولي اکنون مي خندم آري ميخندم به تمام لحظه هاي بچگانه اي که به خاطرت اشک هايم را قرباني

کردم

.............................................................................

.............................................................................

بیشتر از آنچه که تصورش را میکنی دوستت دارم

 و بیشتر از آنچه باور داری عاشقت هستم

بيشتر از هر عشقي بر تو عاشقم

 و بيشتر از هر ديوانه اي مجنون تو هستم

عزيزم من محتاج تو هستم

 و بدون تو زندگي برايم مفهومي جز تاريكي و سياهي ندارد!

دوستت دارم چونكه ميدانم تو نيز مرا دوست ميداري 

 دوستت دارم چونكه مرا باور داري

و مرا لايق آن قلب پر از محبتت ميداني!

تنها آرزويم اين است كه تا آخرين لحظه زندگي ام در كنارتو باشم

 و جز اين از خداي خويش هيچ آرزويي را ندارم

عزيزم اين قلب كوچك و پر از عشق من تنها هديه اي است از طرف من به تو

وقتی سر کلاس درس نشسته بودم تمام حواسم متوجه دختری بود که کنار دستم نشسته بود و اون منو “داداشی” صدا می کرد .
به موهای مواج و زیبای اون خیره شده بودم و آرزو می کردم که عشقش متعلق به من باشه . اما اون توجهی به این مساله نمیکرد .
آخر کلاس پیش من اومد و جزوه جلسه پیش رو خواست . من جزومو بهش دادم .بهم گفت :”متشکرم “و از من خداحافظی کرد

میخوام بهش بگم ، میخوام که بدونه ، من نمی خوام فقط “داداشی” باشم . من عاشقشم . اما… من خیلی خجالتی هستم ….. علتش رو نمیدونم .

در زمستانی سرد با دلی رفته ز دست

 زير لب مي خوانم

کاش مي شد به تو گفت که تو تنها سخن شعر مني

تو نرو

دور نشو از بر من

تو بمان

تا که نميرد دل من

در نگاه های کودکانه ات ، گرمی صدائیست که همچون نُـت های پیانو ، قلبــــــم را نوازش می کند ..

نگاه هایی اهورایی ، که طلسم های قلب مرا باز می کند

نگاه هایی که گرمایش ، قندیل های یخ زده بر روی احساساتم را آب می کند

نگاه هایی که سیــــــــرابم می کند !

لبخـــــــند هایت ، مرا به یاد کودکی هایم می اندازد ..

تبـــــــسم هایت ، فکـــــر مرا افسون می کند

افسونی که در آن غرق می شوم .

در سیـــــــــمایت ، نجابتی است

که مرا از گفتن دوستــــــت دارم ، عاجز می سازد

فریاد دوست داشتنت ، در گلویم حبس می شود

و سرب داغ سکوت را خودم با دستان خودم ، در دهانم می ریـــــــزم ... !